TAnn'' 的个人资料คุณเชื่อมั๊ยว่า คนแบบเดี...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
2006/9/24 ''ฤดูกาลสอบ''On Thu - Fri
คืนวันพฤหัสที่ผ่านมาไปช่วยพี่ๆA11ชาวเต็กตัดโม
คนเเรกที่ได้ช่วยคือ ท่านพี่โปก
เป็นโมเดลที่ทรหดจิงๆนะพี่โปกนะ
คนต่อมาก็เป็นพี่ลี
กว่าเราจะเข้าใจที่พี่ลีพูด ต้องมีพี่อาร์ตเป็นล่ามอีกที
ฮาๆพี่ลีอยู่นา
สรุปความได้ ก็คือ ต้องการให้เราลบๆสีฝุ่น
ก็เเค่นั้น
เพิ่งลงสีฝุ่นเป็นครั้งเเรก
กะงานของพี่ดลเป็นหนูทดลอง
มีพี่ซีเป็นอาจารย์
ชอบๆ
ก็มาก็ใช้ได้เลยทีเดียว
นั่งคุยกะพี่อาร์ตไปเรื่อยๆ
ทำให้มองเห็นอะไรมากมาย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่เเค่แก้มป่องๆกะเหยือกเบียร์เบื้องหน้าเเหละว้า..
*พี่อาร์ตถามว่า ในสเปซที่ผ่านมา
ที่รอๆหนะ รออะไร
เออ..เเล้วเรารออะไรอยู่ละนะ
....
รอที่จะพบกับสิ่งที่เราเป็นเราจิงๆเเหละมั้ง
บางทียังรู้สึกว่า
ชีวิตมันมีอะไรมากเกินไป
หรือ
บางทีชีวิตก็ขาดหายบางอย่างไป
จนหาไม่เจอ
ทำเราให้ไม่พบกับ ''ความสมดุล''ซะที
เลยต้อง''รอ''
ที่''เดิน''อยู่ทุกวัน
เรา ก้ า ว ข า ได้เต็มที่รึยัง?
ที่''ทำ''อยู่ทุกวัน
เรา ใ ส่ ใ จ เเค่ไหน?
ที่ ''ยิ้ม'' เเละ ''หัวเราะ'' ได้
เป็นเพราะตัวเองหรือมาจากการกระทำของใคร ?
พี่อาร์ตบอกว่า ..
''เวลา'' มันจะเป็นเครื่องพิสูจน์มึง
ชีวิตมึงมันก็เหมือนละครเเหละ
เพียงเเค่ไม่มีใครมาถ่ายฉากชีวิตมึง
มึงต้องทำชีวิตมึงให้ดีที่สุด นั่นเเหละเท่ที่สุดเเล้ว
เเล้ววันนึงคนอื่นจะมองเห็นมัน
ก็นั่นสินะ..ที่ผ่านมารู้สึกจะไม่เต็มที่กับชีวิตเท่าไหร่
ทำอะไรลงไปเเบบเหม่อๆลอยๆ
ต้องมีคนมาคอยเตือนอยู่ตลอด
เคยรู้สึกนะว่าตัวเองไม่เป็นผู้ใหญ่สักกะที
เหมือนที่พี่อาร์ตบอกอีกนั่นเเหละ
''ไปวิ่งเล่น อมๆยิ้มไปวันๆไป''
เเล้วเมื่อไหร่ชีวิตเราจะเลิก อมๆยิ้มสักทีละ?
เริ่ม ..วันนี้เลยเเล้วกัน
รู้เเล้วว่าชีวิตที่มันไม่ต้องอมๆยิ้มมานพอจะเป็นยังไง
ก้าวขา ย่างเท้าลงไปกับพื้นให้เต็มที่
เปิดตาให้กว้างพอที่จะรับกับทุกสิ่งข้างหน้า
สิ่งสำคัญที่สุด
อยู่ที่ ''ใจ'' ของเราเอง
เอ้า....ลุย!!
เต็มที่
p.s
- สติว .. คิดถึง เพื่อนๆโบ๊ถึกเเละชาวสาธิตฯเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเเปลง
ใกล้จะได้เจอกันเเล้วโว้ย!!
- ดีใจกะพี่ๆที่งานได้ผ่านเข้ารอบจูลี่ด้วยนะค่า
- อาทิดที่ผ่าน..ขอบคุณพี่หนู ที่ส่งเพลง ผ่าน มาให้
ชอบเพลงนี้มากมาย
..ได้ข่าวว่า m ส่งเมสเสจมาหาด้วย หุหุ
Good Nocturn
เเต่กรูส่งไปก่อนอีกตามเคย
2006/9/15 ไม่มี!!.. วันนี้กลับไปอ่านเวปไซต์ของนักเขียนซีไรท์มือฉมังอีกครั้ง
หลังจากห่างหายไปนาน
มีบทความใน หนอนในตะกร้า อยู่อันนึง
อยากให้ลองอ่านกันดู
ประโยชน์ของความไม่มี
บางครั้งฉันอยากเป็นคนตาบอด... จะได้ไม่ต้องเห็นภาพสงคราม ภาพป่าไม้ถูกโค่น ภาพสัตว์ในกรงขังที่เรียกว่า สวนสัตว์ โลกคงไม่ตัดสินคนกันที่หน้าตา คงไม่ซื้อของที่เปลือกนอก คงรักคนอื่นที่ตัวตนของคนนั้นจริง ๆ คงไม่เกิดกระแสคลั่งดารา คงประหยัดค่าเสริมสวยมากมาย บางครั้งฉันอยากเป็นคนหูหนวก... จะได้ไม่ต้องได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน ไม่ได้ยินเสียงปืนและระเบิด เสียงผู้คนนินทา วาจาสกปรก และสัญญาลวงของนักการเมือง บางครั้งฉันอยากเป็นคนใบ้... จะได้ไม่ต้องมีคนชวนนินทา ไม่ต้องต่อล้อต่อเถียงกับใคร ไม่ต้องเสียเวลาไปกับการพูดและไม่ทำ แต่ว่าโลกยังมีภาพสวย ๆ ให้มอง... ใบไม้แดงในฤดูใบไม้ร่วง ใบหน้าเด็กไร้เดียงสา รอยยิ้มของผู้คน ดวงดาวบนฟ้า ปลาที่ว่ายเสรีในน้ำ โลกยังมีเสียงเสนาะโสตให้ได้ยินได้ฟัง... เสียงแผ่วพลิ้วของดนตรี เสียงครืนครั่นของน้ำตก เสียงน้ำลำธารไหล เสียงนกร้อง โลกก็ยังมีเรื่องดี ๆให้พูดถึง... มีคนเล่านิทานให้เด็กฟัง เล่าเรื่องขบขันเรียกรอยยิ้มกันและกัน และบอกต่อความดีของคนอื่น บางทีหากเรารู้จักเปิดหู เปิดตา เปิดปากในบางเรื่อง และปิดประสาทในบางเรื่อง โลกของเราคงน่าอยู่และสวยงามกว่าเมื่อวาน... วินทร์ เลียววาริณ
23-11-2004
'' เผื่อจะมองเห็นประโยชน์ของความ ''ไม่มี'' ขึ้นมาบ้าง
* หากชีวิต ''ไม่มี'' อะไรซะบ้างก็คงดี
สองวันที่ผ่านมาชีวิตมีเรื่องราว
WED. 13.09.06 ไปเปิดหมวกที่อนุสาวรีย์ เพื่อค่ายอาสาพัฒนา สร้างอาคารเอนกประสงค์ให้กับน้อง รร.ห้วยลำไย จ.นครสวรรค์ ช่วงปิดเทอม
มีความสุขที่ได้เปิดหมวก เพราะอะไร ?
เพราะมองเห็นน้ำใจของ ''คนศรัทธา''
ขอบคุณเงินทุกบาททุกสตางค์
ขอบคุณจิงจิง
THU.14.09.06
ไปเมืองโบราณ
มีความน่าทึ่งอยู่ในความโบราณ
ตอนเด็กๆเคยคิดอยากเป็นนักโบราณคดีนะ
เเต่เอ๊ะ ถึงจะเรียนไปเป็น สถาปนิก เเต่ใจรักมันก็ศึกษากันได้นี่นา
''ชอบคนโบราณ''
อันนี้มีเงื่อนงำ !!
(หุหุ)
* ชีวิตเเต่ละวันยังคงดำเนินต่อไป ประทังชีวิตด้วยลมหายใจ
เเรงขับเคลื่อนทะยานไปกับ FINAL PROJECT
คิดว่าความเหนื่อยน่าจะมีอยู่จิง
เเต่ไหงตอนนี้ไม่เหนื่อย
เพราะเเรงยังไม่ขับเคลื่อนนั่นเอง
ความขี้เกียจเข้ามาคลอบงำชีวิตไปกว่าครึ่ง
เอาละหว่ะ
ฆ่า!!!!!!
มัน!!
สนใจอ่านบทความลองเข้าไปดู www.winbookclub.com
2day waiting 4..
ที่ว่าง พอส
2006/9/10 กะทุมพัวพัน ภาค กูเกษตร-ศรีปทุม
สะ หนุก
สะ หนาน
มากมาย
climax!!
ของงานอยู่ช่วงเย็น
ยะ-หู้ว
เป็นโรคเเพ้ดนตรีคับพี่น้อง
เริ่มต้นวงเเรกด้วยวงพี่กล้า พี่เกม
เริ่มเเระๆ
กูกะไอมิกซ์
เริ่มจะกึ่มๆเเระ
โยกไปก็โยกมาเพราะเพลงมันยังเบาๆ
สถานการณ์เริ่มร้อนระอุ!!
บรรยากาศเริ่มมันส์..ส์
คิดถึงงาน unlimited ตอน ม.ปลายเหี้ยๆ
เพลงที่โดนสุด คือ เพลงที่เพิ่งอัพสเปซไปเมื่อตอนเช้า >> เพลงนี้เกี่ยวกับความรัก
ไม่คิดว่าจะมีมาเล่นในคืนๆนี้
เต้นๆดิ้นๆ เมาๆ เหียกๆ
คิดถึงตอน m ร้องเพลงนี้ เหี้ยๆ
ชอบๆ จะเอาๆ เอาอีกๆ
เต้นๆอยู่
อาว
ไอเดียร์หายไป
ประกาศหาคนหาย
...
...
พี่อาร์ตบอกมานนอนอยู่หน้า''จิ
เดินดุ่มๆไปดูกะไอมิกซ์
เห็นเเระอ้วกเเน่นอน
ถึงตอนนี้ละ..หน้าห้องน้ำมีเรื่องราว!!
นั่งเฝ้าไอเดียร์อยู่หน้าห้องน้ำ
เห็นคนเมาหลาย version มากมาย
ที่ ฮา สุดๆ
คงเป็น ตาหวาน โดนเเบกมาเข้าห้องน้ำ
พอกลับมาอีกทีโดนจบลงรถเข็น ฮาเหี้ยๆ
ภาคต่อ
>>วันนี้เป็นวันที่ทำให้คิดถึง งาน satit unlimited เหี้ยๆ
คิดถึงวง sade
นักร้องนำเค้าเยี่ยมจิง (5555)
คนอะไรร้องเพลงเเละเล่นกีต้าร์ได้เมามันส์อารมณ์กรูจิงๆหวะ m
ทำให้กรูกลายเป็นคนเเพ้ดนตรีไปเลย<<
ตอนท้ายของงานเเล้วหวะ
มันส์...ส์ สุดๆ
เต้นกันกลางสายฝน
มีไอเดียร์ ไอมิกซ์ พี่มล เเละกรู
ร่วมวงกัน
..
สนุกเหี้ยๆ
หมดเวลาสนุกเเล้วสิ
กลับรถพี่ชิกัน
ขอบคุณพี่ชิ พี่อาร์ตไว้นะที่นี้
ที่ให้เด็กเปียกปอนอาศัยรถมาด้วย
ขอบคุณจิงๆ
Climax
^^
ของวันนี้ยังไม่จบ
ลงจากรถพี่ชิ
Pim : โทมาเว้ย
บอกว่าวันนี้ที่ไปธรรมศาสตร์กัน
พิชพงษ์
เค้าไปด้วย
สาดดดดด
เสียดายเหี้ยๆๆ
สุดท้ายของคืนนี้ก็ได้คุยกับพิชพงษ์
โดย มีมู๋เมี้ยน จัดให้
งืมๆ
..ดีจัง..
วันนี้ขอรอเเบบนี้นี้นะ
รอเเบบ
กวีบทเก่า
แต่ก่อนทุกครั้งทีไร
ได้อ่านได้เห็นในบทกวี แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป ไม่เคยใยดีไม่ซึ้งชวนฝัน ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า อ่านไปก็งั้นๆ เรื่องราวที่ซ้ำๆ อ่านไปยังขำ ซ้ำเติมเรื่องเก่า ต้องมีคนสมหวัง ต้องมีคนชอกช้ำ ไม่จำ ไม่ซึ้ง ไม่เกี่ยวกับเรา จนวันที่เขาลืมเรา จู่จู่ ความเหงาก็เกิดมี กลับเกิดลึกซึ้งในบทกวี ได้อ่านอีกที่น้ำตาจะไหล ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า *อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ (รักมันช้ำๆ) แต่มันไม่ขำ เพราะเป็นตัวเรา (แต่มันตอกย้ำ ซ้ำเติมใจเรา) ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้งกับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา เก็บความหมายทุกตอน เก็บอักษรทุกตัว อยู่ในหัวใจเราเข้าไปข้างใน ให้มันช้ำไปอีก ให้ช้ำเข้าไปให้มันสาแก่ใจ ให้ช้ำกว่านี้ (*,*) ต้องเจ็บต้องช้ำ เป็นอย่างตัวเรา 2006/9/9 เกี่ยวกับความรัก>>
อยากเริ่มงานใหญ่เเล้ว
FINAL PROJECT ที่รัก
ท่าทางจะต้องใช้เวลามากมาย
>>ใกล้ปิดเทอมเข้ามาทุกที
อยากกลับบ้านมากมาย
คิดถึงเเม่จัง
**วันนี้รอเเบบนี้นะ..
.. .. >> เพลงนี้เกี่ยวกับความรัก มันเกี่ยวกับหัวใจ มันเกี่ยวกับที่ว่างข้างใน ที่เก็บไว้ให้เธอคนเดียว
มันเกี่ยวกับความหวาน ฝันหวานอยู่อย่างนั้น มันเกี่ยวกับความฝัน ที่มันเกิดขึ้นกับฉันคนเดียว * แม้ฉันทำทุกสิ่ง เพื่อให้เธอไม่ทิ้งฉันไป แม้ฉันทำทุกอย่าง เผื่อมีทางจารั้งเธอเอาไว้..... **แต่ทั้งที่ร่ำร้อง เธอก็ไม่เหลียวมอง ร่ำร้องจะไปให้ห่าง คำพูดที่เคยหวาน กลับเป็งคำถากถาง จนห้ามน้ำตากลั้นไม่ไหว เรื่องราวมันแปลกนัก ถึงแม้รักเธอก็ไป กล้ำกลืนเก็บเอาไว้ ความในใจเก็บเอาไว้คนเดียว ทนไม่ไหว ทนไม่ไหว ทนไม่ไหว ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ 2006/9/5 สะ บาย หวะ !!Ma Self 4 2DAY ::
ติ่นเช้ามาอาบน้ำเหมือนทุกวัน
ไม่อาบก็เเปลกเเล้ว
ถูกไม๊ !!!
เเต่ที่ต่างไปคือเดินมึน งง
ออกไปโบกรถหน้าหอ
เพราะไม่มีคอนเเทคเลนส์ให้ใส่
หลุดหายไปตั้งเเต่เมื่อคืน
เดินไปซื้อที่เเยกเกษตร ด้วยอาการมึนเเละงงต่อไป
ถึงร้านขอพี่วัดสายตาใหม่
สั้นขึ้นอีกสเตป
ช่างเห๊อะ
เมื่อไหร่มันจะเสถียรสักที
หงุดหงิดไปก็เเค่นั้น
เดินมา จะข้ามไปประตูหนึ่ง
รอไฟแดงนานกว่าทุกวัน
สงสัยมานานเเล้ว
ทำไมไฟเเดงเเต่ละวันมันไม่เท่ากันสักที
หงุดหงิดตะขิดใจ
ถึงห้องเเลคเชอร์
อาจารย์เขียนเถือก
late เเล้วจ่ะหนู
ไม่เป็นไร
Late ได้ late ไป
วันนี้น่าเเปลกใจไม่ค่อยง่วงในคาบเเลคเชอร์
ชอบเรื่องบรรยายวันนี้
ศิลปหัตถกรรมชาวบ้าน
ทุกอย่างล้วนมีคุณค่าในตัวมันเอง
ตกบ่ายได้เวลาตรวจเเบบ
สะ บาย ปรื๋อ กว่าที่คิดหวะ
ชอบการตรวจแบบของอาจารย์วันดีจัง
ไม่ได้บอกว่าอาจารย์คนอื่นที่ตรวจให้เราที่ผ่านมาไม่ดีนะ
เเต่
รู้สึกดีเวลาอาจารย์เค้ามองงานเราได้ลึก บางครั้งมันลึกกว่าที่กรูวางคอนเซปไว้อีก
ชอบจิงๆ หวะ
ตกเย็นมานั่งตัดโม คอน ที่หน้าจิ
โดนมีดเฉือนนิ้วไปนิดนึง
แอบซีดทุกคราไปที่เห็นเลือด
จอกจิง
!!!
ตอนนี้งานคอนเสดสิ้น
เเค่รู้สึกคุณภาพงานไม่ค่อยดีเท่าที่ควร (in my opinion)
พรุ่งนี้ สะ บาย
มีเเต่ส่งงาน
ว่างบนความไม่ว่างจิงๆ
เพราะ drawing ถึก รออยู่
หุหุ
เสาร์นี้มีงานเกษตร-ศรีปทุม มมมมมมม...
งุมๆจัง
* วันนี้ ยาวหน่อย-ยาวหน่อย
* วันนี้ ยัง รอ รอ รอ !!!
* วันนี้ขอเเบบนี้ละกัน......
...........เธอ (เธอเชื่อใหม )คนบนฟ้า บันดาลให้เรา ได้พบกัน
เธอ (เธอเชื่อไหม )คนบนฟ้า บันดาลให้ฉันได้รักเธอ เหตุใดคน คนนั้นถึงทำให้เธอไม่มีฉันในสายตา เหตุใดคนคนนั้น ถึงทำให้เธอมองฉันเหมือนคนแปลกหน้า แต่ฉันคิดถึงเธอ .. ทุกลมหายใจ.. ฉันอยากบอกคนบนฟ้า บันดาลให้เธอ หันมามีฉันในสายตา อยากบอกคนบนฟ้า ขอฉันเป็นแค่เพียง เสี้ยวนึง แค่เสี้ยวนึงของใจ ...ก็พอ รอ (อีกนานไหม )คนบนฟ้า คงมีสักวันที่เห็นใจ รอ (คนบนฟ้า) อีกนานไหมที่เธอจะรักฉัน หมดหัวใจ เหตุใดคน คนนั้นถึงทำให้เธอไม่มีฉันในสายตา เหตุใดคนคนนั้น ถึงทำให้เธอมองฉันเหมือนคนแปลกหน้า แต่ฉันคิดถึงเธอ .. ทุกลมหายใจ.. ฉันอยากบอกคนบนฟ้า บันดาลให้เธอ หันมามีฉันในสายตา อยากบอกคนบนฟ้า ขอฉันเป็นแค่เพียง เสี้ยวนึง แค่เสี้ยวนึงของใจ ...ก็พอ แค่ อยากบอกคนบนฟ้า... come as u r !!!Come As You Are
Come as you are, as you were, As I want you to be As a friend, as a friend, as an old enemy. Take your time, hurry up The choice is yours, don't be late. Take a rest, as a friend, as an old memoria Memoria Come doused in mud, soaked in bleach As I want you to be As a trend, as a friend, as an old memoria Memoria And I swear that I don't have a gun
No I don't have a gun Memoria Memoria - and I don't have a gun And I swear that I don't have a gun No I don't have a gun Memoria _ _ ขณะนี้สมองกำลังถึงทางตัน คิด project2ไม่ออกหวะ เเสดดด
2006/9/3 มากหรือน้อยไป !!1.นาน นาน เด็กหญิง นั่ง หน้าประตู มือประสาน พาดผ่านหัวเข่า เหงา หรือ _______________________ __________ ___ _ คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง จะขอเอาคำว่ารัก ทุกคำที่ฉันได้เคยเอ่ย จะขอมันคืนจากใครที่เคยผ่านเข้ามา หนาวเย็น 2.ที่เดิม กับ มิติ ที่สาม พาด ผ่าน การกระทำ 3.มาก หรือ น้อยไป ยังไง ช่วย บอกที
*วันนี้เข้าคณะ *วันนี้เเดดร้อนกว่าทุกวัน *วันนี้กินเยอะจัง *วันนี้เพื่อนๆไปดู seasons change กัน เเล้วทำไมไม่ไปด้วยละ ? *วันนี้ไม่ได้ทำงานคอน *วันนี้เบื่อๆกับวันนี้รู้สึกดีไปพร้อมๆกัน *วันนี้ได้ฟัง นิดนึงพอ เหมือนทุกวัน *วันนี้ วันนี้ ยัง รอ รอ รอ รอ ?
|
|
|