TAnn'' 的个人资料คุณเชื่อมั๊ยว่า คนแบบเดี...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


2007/2/3

ปรากฏการณ์ '' t a g '' tamorism

 
พี่หนู tag มา
จัดปาย
 
1.ตอนเรียนประถม
เคยไม๊?
ที่คุณครูมักจะให้ออกไปพูดหน้าชั้นเรียนอยู่ประจำ
ประมาณว่า
ให้หัวข้อ เด็กๆ มาสามข้อ
อ๊ะ อย่างเช่น
1.ความฝันของฉัน
2.ครอบครัวของฉัน
3.โรงเรียนของฉัน
เลือกเอาสักอย่าง ข้าพเจ้าเนี่ยะเเหละโดนประจำเลย
เท่าที่จำความได้เรื่องเเบบนี้มันวนเวียนเข้ามาในชิวิต
ตั้งเเต่เรียน ป.2
เเละเรื่องที่ข้าพเจ้าเรื่มพูดเป็นเรื่องเเรก คือ ''ความดีของฉัน''
เอาละ  การเล่าครั้งเเรกจะผ่านไปได้ด้วยดี  เพื่อนๆทุกคนตั้งใจฟัง คุณครูก็ให้คะเเนนของแกไป
 
 
 
พอเรียนไปเรื่อยๆผ่านมาถึง ป.3 ป.4 เเละ ป.5
เรื่องที่เล่าหน้าชั้น  ผ่านมาสี่ปีที่เเล้วเป็นยังไง
ไอปีที่ห้ามานก็ยังเป็นอย่างนั้น
จนเพื่อนๆ รู้ทางเเระ  น่าอายจิงๆ เหอๆ
 
 
 
 
2.ตอนเด็กๆ  กลัวคนใบ้บ้านฝั่งตรงข้ามที่สุด
ไม่รู้เพราะอะไร
กลัวจนขนาดที่ว่า งานเเต่งงานน้าสาว ต้องอยู่เเต่ชั้นบนของบ้านตลอดอ่ะ
เพราะลงมาข้างล่างไม่ได้
คนใบ้คนนั้นอยู่นี่เอง
 
เพิ่งมาเลิกกลัวก็ตอนจบ ป.6 เเระเข้าเรียน ม.1 ที่ สาธิตฯ
ด้วยความที่ รร.อยู่ไกลบ้าน คืออยู่ที่ ปัตตานี นั่นเอง
กลับบ้านมาครั้งเเรก  ลงจากรถพ่อเว้ย ป้าใบ้คนเดิมเเหละนั่งอยู่ที่บ้านเราด้วย
อยู่ดีๆก็ยกมือไหว้  เเล้วก็เหมือนที่เคยกลัวมา  มันเป็นอะไรที่โคตรบ้าเลยหวะ
 
หลังจากนั้นกลับมาจาก ตานี ทุกครั้งก็ไปนั่งกินขนมหวานร้านแกตลอด
เหอๆ ( ป้าใบ้แกขายหนมหวาน ! )
 
 
 
3.ตอนเด็กๆอีกนั่นเเหละ เเต่นี่เด็กลงไปหน่อย
ข้าพเจ้าละเป็นเด็กดื้อมากเลยหละพี่น้อง
ดื้อถึงดื้อมากที่สุดอ่ะ
เรื่องที่เลื่องลือสุดๆ
ที่จำได้ฝังใจเลยละ
คือ ตอนที่เรียนอนุบาลอ่านะ
คือ รร กะบ้านมานจะอยู่ไกลกันพอสมควร
รถ โรงเรียนก็มารับ-ส่งทุกวันนะพี่น้อง
เเต่ข้าพเจ้าส่วนมากจะไม่ค่อยได้ไปรถโรงเรียนหรอก
เพราะ ดื้อไงดื้อ  ต้องให้พ่อขับมอไซด์ไปส่งทุกวัน
วันไหนพ่อให้ซ้อนท้ายก็ไม่ยอมนะ
ต้องนั่งหน้าที่ถังน้ำมันรถตลอด  พอจะนึกสภาพรถที่มันมีถังน้ำมันอยู่ด้านหน้าออกชิมิ
น้านเเหละ
เรื่องมันมีอยู่ว่า  ทุกวันเว้ย  ข้าพเจ้าจะต้องให้พ่อเเวะร้านขายขนม ลุงโกฮ่าย นี่เป็นไงละ ยังจำชื่อร้านได้อยู่ 
มีอยู่วันนึง  มานเป็นชั่วโมงเร่งรีบของพ่อ  เเล้ววันนั้นข้าพเจ้าก็งอลๆ เพราะตอนเเรกพ่อกะเเล้วละว่ายังไง
ข้าพเจ้าก็ต้องไปรถ รร เเน่นอน
ไม่คะไม่
ไหงละจะยอมได้
ก็บอกเเล้วไงว่าดื้อ
สุดท้ายพ่อก็ต้องไปส่งอยู่ดี
 
เเต่วันนี้ซ้อนท้ายเว้ย
 
พ่อรีบ
ไม่เเวะร้านลุงโกฮ่าย ให้
เเล้วเป็นไงละ
งานนี้ข้าพเจ้ามีเคืองคะพี่น้อง
 
พ่อปิดรถปุ๊บ
 
 
 
กรูโดดลงจาดรถปั๊บ!!
ลงไปนอนอยู่กลางถนนเเระ
 
55+
เเต่จังหวะนั้นคือ พ่อไม่รู้ตัวนะว่ากรูลงไปนอนอยู่เเระ
คือเเม่ค้าร้านตรงข้าม ร้านโกฮ่าย ต้องตะโกนบอกก่อนอ่ะ
พ่อกรูถึงจะรู้ตัว
 
555+
โชคดีที่ไม่เป็นอาราย
ไม่งั้น..
คงไม่มีเรื่องมาให้ tag เเน่นอน คงไปสู่สุคติเเล้วละ
 
รู้สึกว่าเเต่ละเรื่องมันจะยาวมากไปเเล้วหวะ
เริ่มเหนื่อย
ต่อๆ
4.อันนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะใกล้ๆปัจจุบันเข้ามานิดนุง
คือ ตอนเริ่มขึ้น ม.ปลาย
มีความคิดอยากเป็น นักเขียน เอามากๆ
มันอาจจาฟังดูเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับความฝันของนักเรียน ม.ปลายเนอะ
เเต่ทำไมเรื่องนี้มันถึงไม่ธรรมดาก็ไม่รู้
เพราะทำเอาเเม่เครียดไปพักใหญ่เลยหวะ
 
....
(เรื่องนี้มันมีที่มาเเละที่ไป)
 
5.สุดท้ายนี้ซอบย่อยเเระ
- ชอบฟังเพลงเเละดูทีวีไปพร้อมกัน
- ชอบเอาเนื้อเพลง หรือ ว่า ชื่อเพลง มาตั้งเป็น head ใน msn ..
- เรื่อยๆกะชีวิต
- เรื่อยๆกะโลกสีชมพู
- ค่อนข้างจิงจังกะโลกสีขาว ดำ เเละ สีเทา
- ตอนเด็กไม่ชอบอาบน้ำ
- ชอบทะเลมากกว่าภูเขา
- ชอบพระจันทร์ มากกว่า พระอาทิตย์
- ชอบตุ๊ด มากกว่า เกย์
- ชอบเหม่อลอย
- โคตรขี้เซา
- ชอบกินหมูทอดที่เเม่ทอดที่สุดเเล้ว !!!
- เชื่อในเรื่องที่ผ่านมามากกว่าเรื่องที่ผ่านเข้ามา
- รับฟังความรู้สึก  มากกว่า การกระทำ
- รักพ่อกะเเม่เท่าๆกัน ไม่ลำเอียงให้ใครมากกว่า
 
พอเเระ !!!
 
 
 
ไม่ tag ใครต่อเเระกันน่อ  คนที่อยาก tag ก็โดน tag ไปหมดเเระ  ส่วนโบ๊ถึก ก็ไม่มีอะไรที่ไม่รู้กัน
 
. .. ... .... ..... ...... ....... ........ ........ ....... ...... ..... .... ... .. .
 
 
 
p.s
 
- วันนี้ดู นเรศวร กะอายดำ  ชอบหวะ
ข้าสิรักสยามประเทศ จังหู
 
 
- เพื่อน tact มาได้เเระนะ
ดูเหมือน ถึก จะผิดเเผนกันนะ
เมื่อไหร่จะได้ไปดู ไฟ นูลล์ สกอร์ กัน ถึกเหวย
อยากเเล จังหู