เซงฉิบ
ตากผ้าเสด
ฝนตกเลย

 

..เมืองอะไรไม่มีดาว..
เเถมฝนยังมาตกในหน้าหนาวอีก

อุตส่าห์คิดว่าหนาวเเล้ว

 

ฝนตกตอนอยู่คนเดียวนี่มานไม่สนุกเลย

เหงาชิป

 

 

ดูหนังเรื่อง Little Brother !
เส้าหลาย..

 

 

 

     

 

ทำให้คิดได้ว่า

การจะผ่านเรื่องร้ายๆไปได้ นี่มันก็ต้องอาศัยหลายๆอย่างเหมือนกันน่อ

เเต่สิ่งเดียวที่ขาดไม่ได้ คงเป็น กำลังใจ ละนะ ..

 

 

เกิดเปนชาวเตก

สู้ต่อไปคะ

 

..ลาละ..

 

 

โย้ว..เกรดเพิ่มดีใจ

เเต่เด๋วพอเกรด con. ออกมาปุ๊บ

คงลดปั๊บ

เซง

ฮ่า*/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในที่สุดก็คิดตัดสินใจโทหาเเม่ หลังจากเครียดเรื่องหอมานาน..

สุดท้าย..ก็ลงตัว

โย้ว เย้ ไม่รู้จะดีใจออกมาเป็นท่าไหนดี

ฮ่า*/

(บ้าไปเเระ)

 

กลับบ้านวันอาทิดเเระนาาา..

บายบายเมืองหลวง

 

วันเสาร์-อาทิตย์ก่อนกลับ

ไปเที่ยวๆๆๆๆๆ

ให้คุ้มก่อน

 

กลับบ้านคงได้เเต่นั่งดูทีวี  นอน 

เเระพ่อก็คงต้องลากเข้าสวนบ้าง

เเระก็คงพาท่านเเม่ไปหาหมอที่หาดใหญ่น่อ

นี่อาจจะเปนเหตุผลนึงที่เเม่ให้กลับบ้านก่อน

 

 

เเต่ยังไงข้าพเข้าก็ต้องขึ้นมา

ทำงาน con. ส่งก่อนเปิดเทอมอยู่ดี

 

วุ้ย..ฟุ่ยฟาย

 

เมื่อวานไป มธ. มา

กลับไปหาเพื่อนเก่า

บรรยากาศเก่าๆมันก็ต้องกลับมาสิน่อ

 

ความรู้สึกโหยหาอดีตนั้น  บางครั้งเป็นความรู้สึกที่น่ารำคาญ

เพราะมันทำให้เรารู้สึกเปรียบเทียบกับสิ่งที่เราเป็นอยู่ในปัจจุบัน

ไม่ว่ามันจะดีกว่าหรือเเย่กว่าก็ตาม

'' ประโยคที่ว่าอยากกลับไปวันนั้นอีกครั้ง..เป็นความรู้สึกที่ปฏิเสธได้ยากจิงๆ ''

..lostboy*

 

คิดถึงกันก็โทหากัน

ไม่คิดถึงกันก็นิ่งไว้

 

บายๆ

 

 

____________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_______

 

 

เวลาที่เราจะทดเเทนความรู้สึกอะไรสักอย่างที่ขาดหายไปเนี่ยะ...

บางครั้งมันก็ยากเเสนยาก

เเต่บางครั้งมันก็ง่ายเเสนง่าย

เเค่เอื้อมมือ

เพราะเรามีอะไรที่เรามีพร้อมอยู่

เเค่บางครั้งเราอาจจะมองข้ามมันไปนี่เองไงละนะ

 

หากสักครั้ง

สองครั้ง

ที่สูญเสียไป

เเต่หาอะไรมาทดเเทนไม่ได้

วันนี้ก็คงเเย่อยู่เหมือนกัน

 

เเค่อยากจจะขอบคุณ

ที่พร้อมจะเข้ามาทดเเทนชีวิตคนอย่างฉันเสมอ

ขอบคุณจิงๆ

 

 

*

 

ลาละ..

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลาเหงา..ก็มานั่งอัพสเปซเนี่ยะเเหละนะชีวิต

เจริญดี..

ใกล้จะหมดฤดูกาลสอบเเล้ว

สอบเส็ด พฤหัสบดี ที่ 4 ตุลาคม

เเต่ยังมีงานรอเราอยู่อีกมากมาย

ศึกหนักคือ JURY

 

เส็ดสิ้นภาระกิจจิงๆคงเป็นวันที่ 12

เเต่ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับบ้านวันไหน

ชีวิต..

 

อยากไปหาเมท ที่ มธ กว่าจะปิดคงอีกยาวนาน..

ขาดการติดต่อนานเเสนนาน

คิดถึงเมท พิม หนิค(แกสอบเส็ดเเระ..อิจฉา) มู๋เเตง มู๋ตูด เเละมี่(แกอาจจะเจอบ่อยกว่าคนอื่นนิดนึง)

 

ไม่มีเพื่อนกลับบ้านเลย

ไม่อยากกลับคนเดียว

เหงา..

 

ก่อนกลับบ้าน

อยากไปทะเล

ว่ามา

เด๋วจัดไป..

 

ชีวิตมู่ทู่*จังช่วงนี้

ทั้งตัวเองเเละคนรอบข้าง

มู่ทู่ใหญ่เลย

 

 

เเละเหงา..

 

กลับบ้านไป

คงเหงากว่าเดิมมากมาย

คงคิดถึงหอ

คิดถึงกิตโชติ ฮ่า*/

คิดถึงคณะ

คิดถึงไอ้โบว์

เฮ้อ..

 

มีคนเคยบอกว่า อย่าเอาหัวใจไปผูกติดกับตีนใคร เมื่อเค้าก้าวจากไปแล้วจะเจ็บใจเอง*

จิงน่อ..

 

ทำไมมีตติ้งต้องมาตรงกะ FAT FEST.อีกเเล้วหวะ เซ็ง!

เป็นการตัดสินใจที่ยากจิงๆค้าบ

เพราะปีนี้ก็อยากไปดู Zubjury มีพี่สายเราด้วย..

เฮ้อ..เเต่มีตติ้งปีนึงก็นะ

ได้เจอใครหลายๆคนที่อยากเจอ

 

เอาไงดีหวะ

ชีวิต..

 

*ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดมาเพื่อให้เราตัดสินใจจิงๆ

 

*สำหรับบางคน เพื่อนอย่างข้าพเจ้า ไม่อยากเห็นแกร้องไห้บ่อยๆเลยหวะ

มานเส้าเเทน T_T

ปล่อยวางซะบ้างน่อ

 

*ขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาเเละยังไม่ผ่านพ้นไป

 

ชาวค่ายอาสา..ขอให้มีความสุขกันนะ..ทำงาน กิย นอน เล่น เมา เผื่อด้วย..

อยากรอบกองไฟมาก ปีที่เเล้วก็พลาด ปีนี้ยิ่งพลาดไปใย๋

 

HBD..ต๊ากเเตน+เจน อีกรอบ

 

อีไม่กี่วันก็วันเกิดพี่ตาล ไอ้โบว์ หนิคนัน คนเกิดเยอะฉิบหาย

รู้สึกจารย์ กิตโชติก็เกิดเดือนนี้น่อ..

 

ฮ่า*/

 

อันนี้นอกเรื่อง

ขอบคุณจักรยานน้องเเพรที่ทำให้ได้กินมู๋ฝอย

เเค่อยากเขียนถึง

ฮ่า*/

 

ลาละ