TAnn'' 的个人资料คุณเชื่อมั๊ยว่า คนแบบเดี...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2006/10/31 ทะ เล ไม่ใช่ ทะ เลาะทะเล..พบเจอ ทะเล..คิดถึง ทะเล..มีฉัน ทะเล..มีความทรงจำ มิตรภาพดีๆมักจะเกิดขึ้นที่นี่นะ อารมณ์ไหนวะกูตอนนี้ ดีใจนะ ใกล้มืตติ้งเเล้ว 11-12-13 พ.ย. หมายความว่ากูต้องทำตัวให้ว่างใช่ไม๊ ? เเน่นอน
ผ่านมาเเล้ว .. ปิดเทอม สำหรับค่าย พูดได้คำเดียวว่าเกินบรรยาย ชิวิตถูกเติมเต็มจิงๆหวะ มองเห็น ชีวิตตัวเอง อีก ด้าน มองเห็น ชีวิต ใครหลายคน ในอีกหลายด้าน ที่นี่ มีเพื่อน พี่ เเละสุดท้ายคงหนีไม่พ้นความทรงจำดีๆ เเน่นอน ปีหน้าเจอกันอีกเเน่นอน work !! บ้าน หลายสิ่งก็เปลี่ยนไปนะ สี่เดือนเต็มๆละมั้งที่ไม่ได้พบเจอกัน ต่อไปอาจกลายเป็นที่ที่กูไม่คุ้นเคยไปแล้ว หึหึ ที่อยู่ใหม่ ยังไม่คุ้นเคย เด๋วก็คงชิน ห้องออกจะกว๊างงงง กว้าง รู้สึกโดดเดี่ยว หวะ ชอบริมระเบียงที่สุดเเล้ว เอาไว้เหม่อ เอาไว้ลอย เอาไว้คอย เอาไว้คิดถึง เพ้อละ!! เหมือนหอเก่าตอนอยู่ ม.ปลายเลยหวะ ผิดกันตรงที่ไม่มีตึกสูงเสียดฟ้า ทำไม ดาวไม่เต็มฟ้า หวะ ?? อาว ปายย ทะเลลลลลล กานนนนน โอ้ทะเล เเสนงาม!! หุหุ
2006/10/11 ''กูหลงใหล''จบ..แล้วสำหรับ Final Project Construction
จบ..อย่าง happy endingนะจ๊ะ
หลังจากเหนื่อยมาหลายวัน
เเต่ขอบอกว่าได้อะไรมากมายจากงานชิ้นนี้
ไม่สำคัญหรอกว่างานจะต้องออกมาเเบบเลิศหรูอลังการณ์เเค่ไหน
สำคัญอยู่ที่ว่าเรามีความสุขกับเพื่อนร่วมงานมากกว่า
เราเริ่มภาระกิจต่อโมเดลกันตั้งเเต่วันศุกร์ 05.10.06
(หลังจากที่เราสอบ man so.กันเรียบร้อย)
งานเราเสดจิงๆก่อนส่ง 1 ชั่วโมง
ภูมิใจเหี้ยๆ
สองคืนก่อนส่งงานเรานอนค้างที่ สตูฯ กัน
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
ชีวิตเเทบจะ
กลมกลืนอยู่กับ
เเบงค์ มินท์ เเละ เนิซ
แบงค์..เทอเป็นคนที่มีความรับผิดชอบเหี้ยๆ
เป็นหัวหน้าทีมของเราเลยทีเดียว
งานนี้ทำให้เเบงค์ต้องใช้ทิชชู่ไปเกือบโหลเพราะน้ำมูกไหลไม่หยุด
น่าสงสาร!!
มินท์..เป็นตัวเก็บรายละเอียด
พร้อมกับคอยแก้งานที่กรูทำนี่เอง 55
เนิซ..เป็นตัวหลักในการส่งเสบียง
(กลุ่มกรูกินกันเยอะจิงๆ)
อยู่สตูฯสองวันมีความสุขเหี้ยๆ ถึงกูจะไม่ได้นอนวันละ 25 ชม.ก็เหอะ
เพราะพอจะนอน..หวานก็มากระชากลากฉุดเอาไว้
พอจะนอนอีกครั้ง..ก็โดนพี่เเกล้ง
ไม่เส้านะ
ขำๆ
วันนี้งานเส็ดลงเเล้ว
เเอบเส้าเหมือนกันนะ เพราะจะปิดเทอมเเล้ว
ตอนนี้กำลังตัดสอนใจอยู่ว่ากลับบ้านก่อนเเล้วไปค่าย
หรือไปค่ายก่อนเเล้วกลับบ้าน
หรือไม่กลับบ้านเเล้วไปค่ายเลย
น้ำหนักของประเด็นหลังสุดมีมากที่สุดในตอนนี้
เเม่คงจะงอน
เเน่นอน..
งืม!!
สุดท้าย..เเต่ยังไม่ท้ายสุดมั่ง
ขอบคุณพี่เกมส์ ที่ช่วยยิงตีบให้ตาล
ขอบคุณที่ช่วยเเบกของมาขึ้นtaxi ขอบคุณที่เดินมาเป็นเพื่อนตาลกะมิกซ์ ขอบคุณที่สร้างความเฮฮาอยู่ตลอด
ขอโทด มิกซ์..ที่เมิงจะนอนเเล้วโดนกูกะพี่เกมส์เเกล้ง จนเมิงต้องตื่น
ท้ายสุดเเล้ว
ตอนนี้ กูยังเดินได้ เเละจะเดินไปเรื่อยๆ
เอา .. ปายยยยย ...
p.s. วันนี้..ดู 12 เกมส์ฯ ที่คณะ เเต่ยังสงสัย
เด๋วจะดูอีกหลายๆรอบ
งาน..drawing จ้า รอก่อนนะ รอให้ถึงตีหนึ่งก่อนเเล้วเราเจอกัน
พิม..เชื่อกูนะ ว่ากูยังคิดถึงเมิงเเละโบ๊ถึกจิงๆ
ขอโทดที่ไม่มีเวลาให้
เเต่ไม่เคยลืมกันหวะ
เพื่อนมีไว้ให้กูคิดถึงจิงๆ
ถึงเพื่อนทิ้ง เเต่กูไม่ทิ้งเพื่อนยู่เเล้ว
เมิงอย่าร้องไห้อีกนะพิม กูเส้า
2006/10/5 ''Le Petit Prince :: 21''สเปซวันนี้ยาว ยาวมาก พิมจากความตั้งใจ ไม่อยากอ่าน หรือไม่ชอบอ่านอะไรที่มันยาวๆ ก็ไม่ต้องอ่านนะ เเต่ถ้าอ่านเเล้วช่วยใส่ใจ ทำความเข้าใจกับมันหน่อย เพราะตั้งใจพิมเหี้ยๆ เอามาจาก เจ้าชายน้อย ตอนที่เจ้าชายน้อยเดินทางมาเจอ ''สุนัขจิ้งจอก'' ช่วยบอกหน่อย อ่านเเล้ว อยากเป็น ''เจ้าชายน้อย'' ''สุนัขจิ้งจอก'' ''ดอกกุหลาบ'' หรือ เป็นอะไร?
อาวว......ปายยยย
21 ในตอนนี้เองที่เจ้าสุนัขจิ้งจอกในทะเลทรายปรากฏตัว ''สวัสดี'' สุนัขจิ้งจอกทัก ''สวัสดี'' เจ้าชายน้อยทักตอบอย่างสุภาพ พลางหันไปมองเเต่ไม่เห็นอะไรเลย ''ฉันอยู่ที่นี่'' เสียงหนึ่งกล่าวใต้ต้นแอปเปิล ''เธอคือใคร?'' เจ้าชายน้อยถาม ''เธอสวยจัง'' ''ฉันคือสุนัขจิ้งจอก'' ''มาเล่นกับฉันสิ'' เจ้าชายน้อยชวน ''ฉันกำลังเศร้ามาก...'' ''ฉันเล่นกับเธอไม่ได้หรอก ฉันยังไม่ถูกทำให้เชื่อง'' สุนัขจิ้งจอกตอบ ''อา...ขอโทษ'' เจ้าชายน้อยพูด เเต่หลังจากคิดตริตรองอยู่ครู่ใหญ่ เขาก็กล่าวต่อไปว่า ''ทำให้เชื่องหมายความว่ากระไรนะ?'' ''เธอไม่ใช่คนที่นี่ เธอหาอะไรหรือ?'' เขาถาม ''ฉันหาพวกคน'' เจ้าชายน้อยตอบ ''ทำให้เชื่องเเปลว่าอะไรนะ?'' ''พวกคนน่ะรึ'' สุนัขป่ากล่าว ''เขามีปืนเเละเขาล่าสัตว์น่ารำคาญจะตาย พวกเขาเลี้ยงไก่ด้วย ก็มีดีเพียงอย่างเดียวนี่เเหละ เธอกำลังหาไก่หรือเปล่า?'' ''เปล่า ฉันกำลังหาเพื่อน ทำให้เชื่องแปลว่าอะไร?'' ''เป็นสิ่งซึ่งมักถูกลืม'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว ''มันคือการสร้างความสัมพันธ์...'' ''สร้างความสัมพันธ์หรือ?'' ''เเน่นอน'' สุนัขจิ้งจอกพูด''สำหรับฉันเธอเป็นเพียงเด็กผู้ชายเล็กๆคนหนึ่งซึ่งเหมือนๆกับเด็กชายอื่นๆอีกแสนคน ฉันไม่ต้องการเธอ เเละเธอก็ไม่ต้องการฉันเช่นเดียวกัน ฉันก็เป็นเพียงสุนัขจิ้งจอกธรรมดาๆตัวหนึ่งเหมือนสุนัขจิ้งจอกตัวอื่นๆเเสนตัว แต่ทว่าถ้าเมื่อใดเธอคุ้นเคยใกล้ชิดกับฉันนั้นเราต่างก็ต้องการซึ่งกันเเละกัน เธอก็เป็นเด็กคนเดียวในโลกสำหรับฉันเเละฉันก็จะเป็นสุนัขจิ้งจอกตัวเดียวในโลกสำหรับเธอด้วย..'' ''ฉันเริ่มจะเข้าใจละ''เจ้าชายน้อยกล่าว ''มีดอกไม้อยู่ดอกหนึ่ง...ฉันคิดว่าเธอได้สร้างความสัมพันธ์กับฉัน...''
''ก็อาจเป็นไปได้ เราอาจมองดูโลกได้ต่างๆกันไป''
''โอ...ไม่ใช่บนโลกนี้หรอก'' เจ้าชายน้อยตอบ
สุนัขจิ้งจอกมีท่าเเยบยล
''บนดาวดวงอื่นรึ?''
''ใช่''
''มีนักล่าสัตว์ไหมบนดาวดวงนั้น?''
''ไม่มี''
''อา...น่าสนใจทีเดียว เเละไก่ล่ะมีไหม?''
''ไม่มี''
''ไม่มีอะไรที่ดีพร้อมเลย'' สุนัขจิ้งจอกถอนใจ เเต่เขาก็ย้อนมายังความคิดเดิม
''ชีวิตของฉันเเสนจะน่าเบื่อหน่าย ฉันล่าไก่ มนุษย์ก็ตามล่าฉันอีกที ไก่ทุกๆตัวก็เหมือนกันหมด เเละมนุษย์ทุกคนก็เหมือนกันอีก ฉันออกจะเบื่อๆอยู่ เเต่ว่าถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง ชีวิตของฉันก็จะสดใสขึ้น ฉันจะเรียนรู้จักฝีเท้าของเธอซึ่งผิดจากเสียงอื่นทั้งสิ้น เสียงฝีเท้าอื่นจะทำให้ฉันหลบหนีไปใต้ดิน เเต่ฝีเท้าของเธอจะเรียกให้ฉันออกมาจากโพรงดิน เช่นเดียวกับเสียงดนตรี เเละดูนั่นสิ เธอเห็นไหม ที่นั่นทุ่งนาข้าวสาลี ฉันไม่กินขนมปังหรอก ข้าวสาลีหามีประโยชน์กับฉันไม่ นาข้าวสาลีจึงมิได้ทำให้ฉันหวนระลึกถึงสิ่งใดเลย เเละนั่นก็เป็นสิ่งน่าเศร้า เธอมีผมสีทอง ฉะนั้นถ้าเธอก่อความสัมพันธืระหว่างเราทั้งสอง ก็จะเป็นสิ่งมหัศจรรย์ยิ่ง ข้าวสาลีสีเหลืองอร่ามจะทำให้ฉันหวนระลึกถึงเธอ ฉันเองชอบฟังเสียงลมพัดผ่านต้นข้าว...''
สุนัขจิ้งจอกนิ่งไป พร้อมกับมองดูเจ้าชายน้อยเป็นเวลานาน
''ได้โปรดเถิด...จงทำให้ฉันเชื่อง'' เขากล่าว
''ฉันอยากจะทำเช่นนั้น'' เจ้าชายน้อยตอบ ''เเต่ฉันไม่มีเวลามาก ฉันมีเพื่อนมากมายที่จะต้องไปค้นหา เเละสิ่งต่างๆมากมายที่จะต้องเรียนรู้อีก''
''เราจะรู้จักเเต่สิ่งซึ่งเรามีความสัมพันธ์ด้วยเท่านั้น'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว
''มนุษย์เขาไม่มีเวลารู้จักสิ่งใดทั้งสิ้น เขาซื้อของสำเร็จรูปจากพ่อค้าเเต่เนื่องจากพ่อค้าขายเพื่อนยังไม่ปรากฏมนุษย์จึงยังไม่มีเพื่อน ถ้าเธอต้องการเพื่อนเธอจงหัดฉันให้เชื่องสิ...''
''ต้องทำอย่างไรเล่า?''เจ้าชายน้อยถาม
''เธอจะต้องมีความอดทน'' สุนัขจิ้งจอกตอบ ''เธอจะต้องนั่งห่างจากฉันหน่อยในตอนเเรก อย่างนั้นเเหละ นั่งบนหญ้า ฉันจะชายตามองดูเธอ จากนั้นเธอก็อย่าพูดอะไรเลยนะ เพราะภาษาคือที่มาของความเข้าใจผิด เเละเธอค่อยเขยิบเข้ามาใกล้ๆ ฉันมากขึ้นทีละน้อย''
...วันรุ่งขึ้นเจ้าชายน้อยก็กลับมาอีก
''เธอควรจะมาในเวลาเดียวกันเสมอ'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว ''เป็นต้นว่า ถ้าเธอเคยมาตอนบ่ายสี่โมง ประมาณสักบ่ายสามโมงฉันก็เริ่มเป็นสุขเเล้ว ยิ่งเวลาล่วงไปฉันก็ยิ่งเป็นสุขมากขึ้น พอสี่โมงฉันก็จะรู้สึกตื่นเต้น เเละกระวนกระวาย ฉันจะรู้จักคุณค่าของความสุข...
เเต่ถ้าเธอมาไม่เป็นเวลา ฉันจะไม่มีวันรู้ว่าเมื่อไหร่ฉันควรจะเตรียมใจฉันไว้...พิธีรีตองก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน''
''พิธีรีตองคืออะไร?'' เจ้าชายน้อยถาม
''คือสิ่งที่เรามักจะลืมเสียเช่นเดียวกัน'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว ''มันเป็นสิ่งซึ่งทำให้วันหนึ่งมีความหมายต่างจากวันอื่นๆ เวลาหนึ่งมีความหมายเป็นพิเศษจากเวลาอื่นๆ เป็นต้นว่า พวกนายพรานก็มีพีธีรีตอง เขาจะเต้นรำในวันพฤหัสฯกับพวกสาวๆในหมู่บ้าน ดังนั้นวันพฤหัสฯจึงเป็นวันพิเศษที่สุด ฉันจะไปเที่ยวเล่นจนถึงไร่องุ่น เเต่ถ้าหากนายพรานเต้นรำไม่เป็นเวลาทุกวันก็เหมือนกันหมด ฉันก็จะไม่มีวันหยุดพักผ่อนเลย''
ด้วยประการฉะนี้ เจ้าชายน้อยก็ได้หัดสุนัขจิ้งจอกจนเชื่อง เเละเมื่อเวลาจากกันใกล้เข้ามา...
''อา...ฉันจะร้องไห้'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว
''เป็นความผิดของเธอเอง ฉันไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ เเต่เธอเองอยากให้ฉันหัดให้เชื่อง''
''ใช่เเล้ว'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว
''เเต่เเล้วเธอกลับร้องไห้'' เจ้าชายน้อยติง
''เเน่ละ''
''ถ้าเป็นเช่นนั้นเธอก็ไม่ได้อะไรเลย''
''ฉันได้สิ'' สุนัขจิ้งจอกกล่าว ''ก็สีของข้าวสาลีไงล่ะ'' เเล้วเขากล่าวตอบ
''จงกลับไปดูดอกกุหลาบเหล่านั้น เธอจะเข้าใจในที่สุดว่าดกอกุหลาบของเธอมีอยู่ดอกเดียวในโลก...เเล้วเมื่อเธอกลับมาร่ำลา...ฉันจะบอกความลับอย่างหนึ่งเพื่อเป็นของขวัญเเก่เธอ''
เจ้าชายน้อยกลับไปดูหมู่ดอกกุหลาบ
''เธอช่างไม่เหมือนดอกกุหลาบของฉันเลย เธอยังไม่มีความหมาย เพราะยังไม่มีใครมาสร้างความสัมพันธ์กับเธอเเละเธอยังไม่เป็นของใคร เธอเป็นเหมือนสุนัขจิ้งจอกของฉันในตอนเเรก ซึ่งเหมือนกับสุนัขจิ้งจอกอื่นๆอีกเเสนตัว เเต่เมื่อฉันเป็นเพื่อนกับเขา เขาจึงกลายเป็นสุนัขจิ้งจอกตัวเดียวในโลกสำหรับฉัน''
ฝ่ายหมู่กุหลาบดูรู้สึกอึดอัดใจ
''เธอสวยอยู่หรอก เเต่เธอไม่มีความหมาย'' เจ้าชายน้อยกล่าวสืบไปกับหมู่ดอกกุหลาบนั้น ''ไม่มีใครยอมตายเพื่อเธอหรอก เเต่สำหรับอกกุหลาบของฉัน เเน่ละคนผ่านไปมาธรรมดาก็คิดว่าดอกกุหลาบนั้นเหมือนๆกับพวกเธอ เเต่ว่าดอกกุหลาบดอกเดียวนั้นมีความหมายกว่าเธอทั้งหมด เพราะเป็นดอกกุหลาบซึ่งฉันรดน้ำ เพราะว่าฉันได้ถนอมไว้ในฝาครอบ เเละเพราะว่าเป็นดอกกุหลาบของฉัน ฉันจึงได้หาฉากมาบังลม ฉันได้ฆ่าตัวหนอน(pกเว้นบางตัวซึ่งฉันได้ปล่อยให้เป็นผีเสื้อ) ฉันจึงทนฟังเขาบ่น ฟังเขาโอ้อวด เเม้กระทั่งฟังเขานิ่งเงียบ ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะว่าเป็นดอกกุหลาบของฉัน''
เเล้วเขากลับมาหาสุนัขจิ้งจอก
''ลาก่อนนะ'' เขากล่าว
''ลาก่อน'' สุนัขจิ้งจอกตอบ ''นี่คือความลับของฉันมันเเสนจะธรรมดา เราจะมองเห็นเเจ่มชัดด้วยหัวใจเท่านั้นสิ่งสำคัญนั้นไม่อาจเห็นได้ด้วยดวงตา''
''สิ่งสำคัญนั้นไม่อาจเห็นได้ด้วยดวงตา'' เจ้าชายน้อยพูดตามเพื่อเป็นการเตือนความทรงจำ
''เวลาที่เธอเสียไปกับดอกกุหลาบของเธอ ทำให้ดอกกุหลาบนั้นมีค่ามากขึ้น''
''เวลาที่เธอเสียไปให้กับดอกกุหลาบของฉัน...'' เจ้าชายน้อยว่าตามเพื่อจดจำไว้
''มนุษย์ลืมความจริงข้อนี้'' สุนัขจิ้งจอกเอ่ย ''เเต่เธอต้องไม่ลืมมัน เธอต้องรับผิดชอบต่อทุกสิ่งที่เธอมีความสัมพันธ์ด้วย เธอต้องรับผิดชอบดอกกุหลาบของเธอ...''
''ฉันต้องรับผิดชอบต่อดอกกุหลาบของฉัน'' เจ้าชายน้อยกล่าวซ้ำเพื่อให้หวนระลึกได้
..................
.........
.....
....
..
..
.
HOW DO U FEEL IN THIS ?
p.s วันนี้..มีความสุขกับการตัดเเมส+ตรวจเเบบ
วันนี้..มีความสุขกับการดูหนัง 13 เกมสยอง !
วันนี้..ถึงยังไม่ได้อ่าน man so. ก็มีความสุขดีหนิ
เเต่
ทำไม
วันนี้..ต้องมาหงุดหงิดกับเรื่องที่กูก็ยังไม่เข้าใจ
เเละพยายามจะทำความเข้าใจเเล้วนะ
ถ้ามันยังไม่เข้าใจ กูก็จะเลิกพยายาม เเละจะอยู่ในโลกส่วนตัวต่อไป |
|
|
+%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%9e%e0%b8%9a%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99+..+*%3a+2006%e5%b9%b410%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
